Korleis er det mogeleg å leva vidare? Vil såra gro med tida? Er det hevnlyst som er drivkrafta?

Fortener eg lykke i livet når eg ikkje veit kor dattera mi er, og kvifor ho framleis er borte?

Ei mor som ikkje har klart å "klyppe navlestrengen" til barnet.